Wiara Szczepana

Pod wpływem trynitarnej teolgii, dowodzącej, że należy modlić się do wszystkich trzech osób Przenajświętszej Trójcy, scena kamienowania Szczepana została zmanipulowana i przetłumaczona po myśli trynitarnej dogmatyki. Analiza oryginalego tekstu, z Dziejów Ap. 7:59, ukazuje że ta fraza została zmanipulowana, aby uzasadnić modlenie się trynitarian do drugiej osoby Trójcy „Boga-Syna”. Występujący we frazie 7:59 czasownik: ἐπικαλούμενον, który znaczy: wołać, wzywać, (G-1941), został tendencyjnie przetłumaczony na, „modlić (się)”. W oryginalnych manuskryptach do określenia czynności modlenia się używany jest czasownik: προσεύχησθε / proseuchomai, (G-4336), który w oryginalnej frazie (7:59) nie występuje. Tłumacze nowoczesnych przekładów, aby stworzyć przesłankę modlenia się Szczepana do Jezusa, przetłumaczyli ἐπικαλούμενον (G-1904), na modlić (się)”. Słowo epikaloumenon występuje w greckim manuskrypcie NT około 30 razy, i nigdy nie zostało ono przetłumaczone na ”modlić się”, lecz tylko we frazie z Dziejów Apostolskich 7:59, ten czasownik tendencyjnie przetłumaczono na: „modlić (się)”. Wznoszenie modlitw do Jezusa, jako pośrednika pomiędzy Bogiem a ludźmi jest niespójne z nauką Pisma Świętego i nie było przez pierwszych chrześcijan praktykowane. Szczepan nie modlił się do Jezusa w czasie kamienowania go, lecz wyznał wiarę w Boga Ojca oraz wiarę w Pana Jezusa stojcego po prawicy Bożej. Tę frazę John Wycliff (1330) przetłumaczył prawidłowo, opierając się na starych manuskryptach, znajdujących się pod kluczem w watykańskiej bibliotece. Przekład Jana Wiclifa demaskuje manipulacje w nowoczesnych przekładach, w których ta fraza została ogołocona z głównego podmiotu Boga Ojca. Wiersz 7:59 jest cytatem z Psalmu 31,6, na który Chrystus Pan się powołał w chwili swojej śmierci na golgocie:

Wtedy Jezus zawołał donośnym głosem: Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego. Po tych słowach wyzionął ducha. (Ew. Łukasza 23:46, BT)

Mowa obronna Szczepana przed Sanhedrynem: Szczepan oskarżony przez Żydów o bluźnierstwo, był zmuszony się bronić i wyjaśnić podstawy swojej wiary, (Dieje Ap 7: 1-60), zarzucając Żydom, że nie byli wierni przymierzu z pod góry Synaj, co rozgniewało ich bardzo: „wtedy zawrzały niewem ich serca”, a miarka ich gniewu się przebrała, gdy Szczepan wyznał, że widzi chwałę Boga Ojca oraz Syna Człowieczego stojącego po prawicy Boga;

A on, pełen Ducha Świętego, wzniósł oczy ku niebu, oglądając chwałę Bożą i Jezusa stojącego po prawicy Boga. I rzekł: Widzę niebo otwarte i Syna Człowieczego, stojącego po prawicy Boga! (Dzieje Apost. 7:55-56, Biblia Warszawsko-Praska)

Wyznanie wiary Szczepana tak rozwścieczyło żydowskich przywódców, że postanowili Szczepana zabić:

A oni podnieśli wielki krzyk, zatkali sobie uszy i rzucili się na niego wszyscy razem. Wyrzucili go poza miasto i kamienowali, …”   (Dzieje Apost. 7:57-58, BT)

Wzywanie imienia Bożego:  Szczepan uderzany kamieniami wołał donośnym głosem i wzywał imię Boże JAHWE, co potwierdzają anglojęzyczne przekłady Pisma Świętego:

A kiedy już upadł na kolana, zawołał głośno: Panie, nie uważaj ich za winnych tego grzechu! I po tych słowach skonał. A Szaweł godził się na zamordowanie Szczepana.   (Dzieje Apost. 7:60, BWP)

Choć w nowoczesnych przekładach imię Boga Ojca Jahwe zostało przemilczane, istnieją mocne przesłanki, że Szczepan powierzył swoje życie w ręce Boga Ojca, osobiście nie rostrzygam ostatecznie tej kwestii, ponieważ, tak jak Ojciec jest dawcą życia (1 List do Koryntian 6:14), tak też i Syn otrzymał życie od Ojca (Ew. Jana 5:26; 1 List Jana 5:11). Szczepan powołał się na te same słowa Psalmu 31, na które także Chrystus Pan się powołał, powierzając swojego ducha w ręce Boga Ojca. (Ew. Łukasza 23:46, BT). Wezwanie imienia Jahwe przez Pana Jezusa i powierzenie swego tchnienia życia w ręce Ojca, stało się dla autorów NT inspiracją do rozwinięcia i odkrycia tej fundamentalnej prawdy, że życie każdego człowieka jest w rękach Boga. (Ks. Hioba 12:9-10; Psalmów 85:7). Tę ewangeliczną prawdę głosił prorok Joel, (Ks. Joela 3:5, BT II) i tę prawdę powtórzył apostoł Piotr, (Dzieje Ap 2:21), jak również apostoł Paweł, (List do Rzymian 10:13, BT). Chrystus Pan nie modlił się, gdy umierał na golgocie, lecz skarżył się na długotrwałe cierpienie, które nie chciało się skończyć i trwało aż do wieczora:

Około godziny dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: Eli, Eli, lema sabachthani? to znaczy Boże mój, Boże mój, czemuś Mnie opuścił?  (Ew. Mateusza 27:46)

Tak jak Pan Jezus nie modlił się w swoim cierpieniu, tak samo Szczepan się nie modlił do Pana Jezusa, gdy go kamienowano, lecz wołał do Boga Ojca i wzywał jego imię:

„W ręce Twoje powierzam ducha mojego: Ty mnie odkupujesz , Jahwe, Boże wierny! (Ks. Psalmów 31:6, BT) „

 

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s