Manipulacje w Piśmie Świętym

Chrześcijanie instytucjonalnych kościołów są głęboko przekonani że dogmat o Trójcy posiada grunt biblijny i nie przypuszczają, że ta doktryna została wprowadzona do chrześcijaństwa w czasach po apostolskich pod wpływem której wiele fragmentów Biblii zostało sfałszowanych. Dowody permanentnego faszowania rękopisów Biblii są niezaprzeczalne, ten proceder rozpoczął się gdy chrześcijaństwo stało się religią państwową cesarskiego Rzymu. Na podstawie istniejących jeszcze manuskryptów można dowieść, że kluczowe frazy na których opiera się trynitarna doktryna uległy manipulacji. Można z całą odpowiedzialnością powiedzieć, że wiele takstów Pisma Świętego zostało pod wpływem i naciskiem trynitarnej doktryny skorumpowanych, a niektóre są zwykłą interpolacją. Wielki wkład do przeróbki biblijnych ksiąg włożył święty Katolickiego Kościoła Hieronim, który dokonał rewizji istniejącej już wczśniej łacińskiej wersji Nowego Testamentu zwanej “Itala” (vetus latina). Ponieważ stara wersja Latiny nie harmonozowała z duchem Nicei, Papież Damazy I. (366-384) zlecił Hieronimowi dokonać rewizji starych ksiąg i zharmonizować je z nicejskim wyznaniem wiary. Zadanie było niesłychanie trudne i skomplikowane, któremu Hieronim poświęcił 24 lata żmudnej pracy, wymagająej nie tylko poświęcenia, lecz także przełamania własnego sumienia, które nie pozwalało mu ingerować w treść biblijnych ksiąg. Nie chcąc okazać nieposłuszeństwa względem najwyższego biskupa totalitarnej religii, Hieronim postanowił napisać list do ówczesnego papierza Damazego I. w którym wyjaśnia, że nie jest on całkowicie wolny w dokonywaniu przeróbek, i że to przedsięwzięcie jest bardzo ryzykowne, ponieważ greckie manuskrypty, a także vetus latina są w łacińskim świecie szeroko rozpowszechnione, przeto własne pióro należy trzymać na wodzy:

”Ty zmuszasz mię nowe dzieło ze starego stworzyć, i równocześnie sprawować sędziego nad księgami Biblii (łacińskiej), które już długo w całym świecie są rozpowszechnione, i które z autentycznym greckim tekstem się zgadzają. To jest zadanie, które wymaga poświęcenia, i jest niebezpieczne a także zuchwałe , aby innych osądzać i przez to samemu poddany być osądowi; za ingerencję w mowę starców, za odmianę ich sędziwego świata, za przeniesienie ich do wczesnej młodości. Znajdzie się tylko jeden, czy to uczony , czy nie uczony, co moją księgę do ręki wejźmie i stwierdzi, że to, co tu czyta nie odpowiada temu smakowi, co on już jednego razu zasmakował, zacznie wrzeszczeć na całe gardło i łajać mię jako fałszerza i bluźniercę, ponieważ ja tą bezczelność miałem, niektóre rzeczy w starych księgach; zmienić, poprawić albo coś dodać.

Dwa fakty mię uspokajają, które ułatwiają mi tę odrazę i niechęć do mnie wziąść na siebie : po pierwsze, że ty, jesteś najwyższym w randze biskupem, i ty zleciłeś mi to uczynić: po drugie, że moi potwarcy potwierdzić muszą, że w rozbieżnych interpretacjach tekstów trudno jest w prawdę trafić. Jeżeli do łacińskich tekstów powinno się mieć zaufanie, to proszę powiedzieć: Do których? Przecież istnieje wiele form literackich, tak samo jak wiele kopii. Właściwa forma literacka powinna być z porównania wielu kopii ustalona , dlaczego nie zwrócić się zaraz do greckiego oryginału i wszystkie błędy poprawić, powstałe przez niegodnych zaufania tłumaczy, czy przez błędne poprawki odważnych, ale nie kompetentnych krytyków tekstu. (…) Ja mówię o Nowym Testamencie (…) Mateusz, Marek, Łukasz, Jan: one przez nas po porównaniu z greckimi rękopisami – oczywiście ze starymi – zostały na nowo przepracowane. By jednak wielkich odchyleń od treści tekstu łacińskiego, jak to z jego czytania jesteśmy przyzwyczajeni – uniknąć, trzymaliśmy nasze pióro na wodzy, i tylko tam poprawić, gdzie zmiany wydawały się sensowne, wszystko zaś pozostałe zaaprobowaliśmy tak jak było.”

(Łaciński tekst korespondencji Hieronima do papieża Damazego I. cytuje w swoim dziele: J. P. Migne, Patroogiae cursus completus, series Graeca (MPG) 29, Sp. 525 ff.)

Jest udowodnione, że kościół podniesiony w roku 380 do rangi państwowej religii swoją nieograniczoną władzę od samego początku wykorzystał do wpływania na treść biblijnych ksiąg, i ujednolicenia ich z nauką katolicką. Istnieją dowody, że Kościół jako instytucja państwowa z rozkazu cesarza Teodozjusza systymatycznie niszczył stare biblijne manuskrypty. Nie jest dziełem przypadku, że krótko po tym jak Hieronim w Rzymie “ujednolicił” kanon biblijnych ksiąg zwanych Wulgatą, spłonęła w Aleksandrii najwiękasza biblioteka antycznego świata. Hieronim pisał o istnieniu praewangelii Mateusza z całkowicie inną treścią, niż ta znana nam z naszej Biblii. Odnośnie mateuszowej Ewangelii istnieje wiele wątpliwości, a zaginięcie prawie wszystkich aramejskich rękopisów z przed IV wieku, o których pisze Papiasz, wzbudza nieufność do aktualnej greckiej wersji, która została sporządzona w IV wieku po Chr. Papiasz pisał o wielu istniejących odpisach i przekładach ewangelii Mateusza spośród których niestety nie przetrwała do dnia dziesiejszego żadna wersja, oprócz tej jedynej w jezyku greckim znanej nam dzisiaj. Większość uczonych jest zgodnych, że w tekście znanej nam greckiej wersji ewangelii Mateusza dokonano wielu przeróbek.

Faktem skłaniającym do zachowania daleko idącej ostrożności w traktowaniu Wulgaty, jako wiarygodnego przekładu, jest nienawiść Hieronima do żydowskiej religii, co zupełnie dyskwalifikuje go jako obiektywnego tłumacza żydowskich pism. Szczególną plamą hańbiącą tego uczonego jest jego nietolerancja i nienawiść do inaczej wierzących, a szczególnie do Żydów oraz judaizujących chrześcijan, co osobiście wielokrotnie wyrażał w swoich licznych pismach, które również przyczyniły się do utrwalenia skrajnego antysemityzmu w cesarstwie rzymskim. Hieronim twierdził, że zwyczaje żydowskie zawierają dla chrześcijan zgubę i śmierć. Kto je zachowuje, czy to chrześcijanin pochodzenia żydowskiego czy też pogańskiego, ten jest “Draniem uległym diabłu”. Skrajny antysemityzm Hieronima tkwi w jego komentarzu do księgi Izajasza, w którym wyszydza nadzieję i oczekiwanie Żydów na królestwo Boże. Awersja Hieronima do wszystkiego co było żydowskie osiągnęła swój szczyt w jego oświadczeniu, że eschatologia żydowska, czyli ich nadzieja na przyjście Królestwa Bożego jest kłamstwem. Z elokwencją, lecz w nie okiełzanym tonie deformuje Hieronim inaczej wierzących chrześcijan, nazywając ich: “heretykami” i “świniami” przeznaczonymi do piekła jako “Bydło rzeźne”, których nie należy nazywać chrześcijanami, lecz “diabłami”. Hieronim uczestniczy także w nagonce przeciw Oryginesowi po tym jak uprzednio osobiście przyczynił się do rozpowszechnienia jego nauki na łacińskim zachodzie. Z zachwytem przetłumaczył wiele jego dzieł, nazywając Oryginesa: “największym po apostołach nauczycielem kościoła“, oraz “nieśmiertelnym geniuszem”. Naukę Oryginesa wyznawało wielu wpływowych ojców kościoła, lecz niektóre jego nauki nie odpowiadały nowemu prądowi i nowej religii, znajdującej się pod szczególną opieką cesarzów Rzymu. Gdy ówczesny papież Anastazjusz potępił naukę Oryginesa, a z nim biskupi: Mediolanu, Aleksandrii oraz Jerozolimy, front zmienił także Hieronim, zapierając się bezwstydnie swojego nauczyciela i przez jedną noc zmienił swoje upierzenie, stając się rozjuszonym antyoryginesem.

W kręgu krytyków tekstu Pisma Świętego Hieronim jest pierwszym podejżanym o dokonanie manipulacji w tekście ewangelii Mateusza w rozdziale 16 Mateusza, który jest kompolacją rozdziału 16 oraz 17. Pisma patrystyczne dowodzą, że również trynitarna formuła z Mat 28,19 jest późniejszą interpolacją. W Nowym Testamentcie formuła ta nigdzie więcej nie została powtórzona, pomimo że jest to ostatnie testamentalne polecenie Chrystusa pozostawione uczniom. Wątpliwości co do autentyczności trynitarnej formuły z Mat 28,19 potwierdza zachowanie się uczniów, którzy temu rzekomemu rozkazowi Chrystusa nie są posłuszni, i zamiast stosować trynitarną formułę z Mt 28:19, udzielają chrztu tylko w imię Pana Jezusa.

Innym zuchwałym fałszerstwem jast zmiana tekstu zwanego “Protoewanglią” z księgi Rodzaju 3, 15. Hieronim zredagował w swojej Wulgacie własną wersję protoewangelii, według której Maryja zmiażdży głowę Szatanowi. Zdanie: “ono (nasienie), zmiażdży ci głowę” Hieronim zamienił na: ipsa conteret “Ona zmiażdży” (Maryja), to znaczy, że nie Chrystus (Gal 3,16), zmiażdżył głowę Szatanowi, lecz dokonała tego Maryja.

To jest oczywiste, że przekłady Biblii wydane przez trynitarne Towarzystwa Biblijne nie są obiektywne, i że tłumacze nie tylko wczytują w oryginalny tekst trynitarne przekonanie, lecz dokonali także licznych interpolacji oraz fałszerstw. Uczciwi ludzie czytający Pismo Święte nie przypuszczają jak perfidnie i bez skrupułów zostali przez uczonych oszukani, i jak ich szczera wiara w Boga została zmanipulowana do wierzenia w fałszywego Boga zwanego Trójcą. Sobór Trydencki w roku 1545 ogłosił “zredagowaną” przez Hieronima Wulgatę za natchnione “Słowo Boże” i obowiązującą regułę wiary i nauczania w Kościele rzymskokatolickim. Tenże sobór nie wspomniał jednak nic o dodatkach i zmianach dokonanaych po śmierci Hieronima, ani też o tym, że Hieronim nie włączył do Wulgaty tak ważnego dla trynitarnej doktryny fragmentu zwanego „Comma Johanneum” (1J 5;7), ponieważ to fałszerstwo powstało dopiero po jego czasie. natomiast do Wulgaty, którą Sobór Trydencki uznał za natchnioną, «Comma Johanneum» dziwnym zbiegem okoliczności został włączony, i takie manipulacje kościoł katolicki ośmiela się nazywać natchnionym Słowym Bożym. Nie jest dzisiaj już tajemicą, że Rzym cesarski, który po soborze nicejskim samowolnie decydował w co powinni wierzyć chrześcijanie systymatycznie niszczył Manuskrypty, które zostały sporządzone przed Soborem w Nicei (325), dotyczy to też ewangelii Mateusza napisanej w języku hebrajskim. Wielu chrześcijan broni z uporem Nicejskiego wyznania wiary i nie są tego świadomi, że nie bronią prawdy Pisma Świętego, które w wielu miejscach przez rzymskich możnowładców zostało zmanipulowane.

Aneks: Z dużym oporem piszę o tych manipulacjach, ponieważ absolutnie nie chcę podważać zufania do Biblii, którą uważam za Słowo Boże, lecz bezsporne fakty fałszerstwa dokonane przez tłumaczy nie wynikają z obiektywnych przyczyn językowych, lecz są dokonane z przyczyn doktrynalnych. Czytelnicy Biblii muszą się dowiedzieć, że trynitarna doktryna, a także kult maryjny nie mają w Piśmie Świętym potwierdzenia. Rzym cesarski, a także Rzym papieski nie wzdrygali się przed ingerencją w teksty Pisma Świętego, aby umocnić swoje panowanie nad narodami i nad „duszami” maluczkich, grożąc im wiecznym potępieniem w piekelnym ogniu.

 

1 komentarz do “Manipulacje w Piśmie Świętym

  1. Panie Henryku, wiem, że to co piszę trudno jest katolikowi zaakceptowć, lecz teraz nadszedł czas, aby nie mające potwierdzenia w Piśmie świętym nauki zrewidować. Nie chcę się wielce rozwodzić nad tematem „modyfikowania” Pisma świętego przez Kościół rzymskokatolicki,dlatego odpowiem Panu tylko kilkoma pytaniami, na które będzie Pan mógł znaleźć odpowiedź w Piśmie NT. Pytanie 1) Gdzie apostoł Piotr chrzci wierzących w Pana Jezusa w imię Ojca, w imię Syna oraz Ducha świętego? 2) Gdzie apostoł Paweł piszę o chrzczeniu wiernych w imię Trójcy? 3) Gdzie w NT jest chociaż jedno zdanie nakazujące lub polecające wierzyć w przenajświętszą Trójcę? Powołuje sią Pan na opis chrztu Pana Jezusa i sugeruje Pan, że ten fragment mówi rzekomo o Trójcy świętej, lecz nic bardziej błędnego, ponieważ podczas chrztu Pana Jezusa objawiła się tylko osoba Boga Ojca, który swym świętem Duchem zstąpił na Pana Jezusa. To zstąpienie i namaszczenie Duchem Boga Ojca Pana Jezusa, jako Mesjasza było przez mesjańskie proroctw przepowiedziane. (Izajasza 42:1,Izaj 11:1-2). Sam Chrystus Pan w ewanglii Łukasza 4:18-19, potwierdził, że Duch Pański zstąpił na niego Łuk 4:17-19. Ten fragment jest cytataem z księgi Izaasza, (Izaj 61:1-2), w której słowa: „Duch Pański” są imieniem Boga Ojca Jahwe. W opisie chrztu Pana Jezusa nie ma mowy o Trójcy boskich osób, lecz tylko o Bogu Ojcu Jahwe oraz o Jego umiłowanym Synu i słudze Bożym Panu Jezusie. Pozdrawiam Pana i życzę błogosławiństwa w studiowaniu Pisma świętego, infobiblia

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s